nagłówek

Ceremonia parzenia herbaty – pokaz

Wprowadzenie do chanoyu

“Nie pij herbaty jak ktoś, kto przełyka kawę w czasie przerwy w pracy. Rób to powoli i z namaszczeniem, tak jak pracuje oś, wokół której kręci się Ziemia – powoli, równo, bez pośpiechu.  Żyj w teraźniejszej chwili. Tylko ona jest życiem.”
(Thich Nhat Hanh) 

Zapraszamy  do zanurzenia się przy czarce zielonej herbaty w japońską przestrzeń wielowiekowej tradycji, ciszy, medytacji, i wyciszenia.

Najprostszy akt podania czarki herbaty sprawi, że uciekniemy od codziennych problemów i wejdziemy w świat, w którym panuje harmonia, wzajemny szacunek, czystość i wewnętrzny spokój

Chanoyu, wrzątek na herbatę; tak w Japonii nazywa się kulturę, jaka wytworzyła się wokół codziennego zwyczaju picia herbaty. Chanoyu ma długą, przynajmniej półtysiącletnią, historię i odznacza się wielką różnorodnością do dziś praktykowanych stylów. Sztukę herbaty nazywa się też w Japonii chadō, drogą herbaty. Kiedy zaczynamy uczyć się herbaty, wstępujemy na drogę samodoskonalenia; drogę, która nie ma końca i zawsze prowadzi w górę. Jeśli chadō uczyni się swoją pasją, jest to pasja na całe życie.

Chadō jest jedną z najbardziej kompleksowych, całościowych form japońskiej sztuki tradycyjnej. Studiowanie drogi herbaty wymaga choćby pobieżnej wiedzy na temat japońskiej architektury tradycyjnej, kaligrafii, literatury, buddyzmu zen, ceramiki, wyrobów z laki czy bambusa, tekstyliów, kimon. Lista jest długa. Podążając drogą herbaty fizycznie doświadczamy tego, jak pracuje japońska przestrzeń tradycyjna. Nie tylko poznajemy teorię, ale też uczymy się poruszać w ramach estetyki japońskiej. Ucząc się chadō pozostajemy w harmonii z otoczeniem i zmieniającymi się porami roku.

Pokaz prowadzony jest w stylu Urasenke. Urasenke, dosł. „ród Sen z domu w głębi”, jest japońskim rodem zajmującym się podtrzymywaniem i rozwijaniem tradycji herbacianej od ponad 400 lat. Początki tradycji związane są z osobą Sen no Rikyū (1522-1591), a dzięki staraniom kolejnych pokoleń głów rodu i ich uczniów sztuka ta po dziś dzień pozostaje żywa i inspirująca.